fevralın 10-da Təbriz universitetində keçirilən mərasim zamanı münsiflər heyətinin türk üzvləri universitetə buraxılmayıb. Mükafatlandırma proqramı sonra ümumiyyətlə ləğv olunub.
Qeyd edək ki, R.Kəbiri mərasimə rəsmi şəkildə dəvət olunub.
Əksər hikayələrini türkcə yazan Rüqəyyə Kəbiri bildirib ki, mən kimsə deyiləm, mən bu ölkədə türk bir yazıçıyam. Təşkilatçıların israrı ilə mərasimə dəvəti qəbul etdim. Fevralın 10-da universitetə yalnız münsiflər heyətinin bir üzvü (fars dilində yazan yazıçı) buraxıldı. Halbuki, müsabiqə fars və türk dillərində keçirilirdi. Mən və münsiflər heyətinin fars dilində yazan digər üzvü birlikdə mərasimə qatılmaq istədik. Mənim girişimə mane olunduğu zaman “Ev” hikayəsinin (müsabiqədə seçilmiş birinci əsər) qəhrəmanı kimi başqalarından qorxuya qurban getdiyimi düşündüm. Evə gedərkən isə “qırmızı hikayə”ni (müsabiqədə üçüncü yeri qazanmış əsər) düşünürdüm.
Rüqəyyə xanım Kəbiri yazıb:
“Ana dilində əsər yazmaq mənim təbii haqqımdır. Bu hüquq ölkə konstitusiyasında da öz əksini tapıb. İran çoxmillətli ölkədir. Burada bütün millətlərin həyat və öz mədəniyyətlərinə uyğun mədəni əsərlər yaratmaq hüququ var. İncəsənət və ədəbiyyat dünyası o qədər geniş bir dünyadır ki, onu bir mərkəzçi cərəyanın qəlibində məhdudlaşdırmaq olmaz.”
