احمد جوادی: ما سالهاست که در معرض سانسور، انکار و آسمیلاسیون هستیم
سانسور رقص و موسیقی ترکی در برنامه عصر جدید شاید اتفاقی بود که از جنبه هایی برای خیلی از ما تازگی داشت و اقشار مختلف جامعه آذربایجان را در شوک و حیرت فرو برد ولی این سانسور در تاریخ ایران عمری دراز دارد.
در روزگاری که حکومتهای مختلف ترکان در جغرافیای ایران حاکم بود زبانهای دیگر نیز همپای زبان ترکی اجازه رشد و شکوفایی داشتند. حتی بسیاری از شاهان و شعرای ترک به زبان فارسی شعر می سرودند.
اما با روی کار آمدن رژیم پهلوی و پایان حکومت هزارساله ترکان بر ایران، انکار، تحقیر و سانسور زبان و فرهنگ ملل غیر فارس نیز شروع شد.
مهمترین این سانسورها، سانسور تاریخ، ادبیات و زبان ترکی از کتب درسی است. نه تنها در کتب درسی چاپ شده برای مدارس ایران اثری از تاریخ و زبان و ادبیات ترکی وجود ندارد بلکه با استفاده از گزاره های غلط و عموما نژادپرستانه سعی در تحریف و تحقیر ترکهای ایران برآمده است.
استفاده از الفاظی همچون غلامان ترک، وحشی و بیابانگرد برای ترکهای حاکم بر جغرافیای ایران در کتب درسی تاریخی، و تحقیر شاهان ترک منجمله شاهان قاجار و نبود حتی یک بیت شعر ترکی در کتابهایی مانند تاریخ ادبیات ایران ، همگی مؤید این سانسور و انکار سیستماتیک تاریخ و هویت ترکهای ایران است.
جالب است که در کتب درسی علوم انسانی اشاره های متعددی به اسطوره ها و متون ادبی مهم کشورهای مختلف جهان شده است ولی در آنجا نیز هیچ اثری از اسطوره ها و متون ادبی مهم ترکی همچون دده قورقود یا کوراوغلو وجود ندارد.
یادم هست که در دوران تحصیل متوسطه از بکار بردن واژه کتاب تاریخ و ادبیات ایران پرهیز می نمودم و بجای آن از واژه تاریخ و ادبیات فارسی استفاده می کردم. چرا که هیچ اثری از تاریخ و ادبیات من ترک در آن کتاب وجود نداشت.
وقتی واکنشهای جامعه آذربایجان و ترکهای ایران را نسبت به برنامه عصر جدید و سانسور رقص و موسیقی ترکی را مشاهده کردم متعجب شدم. چرا که سالهاست زبان، فرهنگ ،موسیقی و آداب و سنن ترکها از صدا و سیمای ملی ایران سانسور شده است و ما از داشتن حتی یک شبکه ملی به زبان خودمان محروم هستیم.
